Bestudering van de medische geschiedenis van een therapie geeft dikwijls een interessant beeld van de vroeger geldende opvattingen over het functioneren van het menselijk organisme. In de verklaring van de vooral empirisch verworven kennis betreffende de werkzaamheid van een therapie kan men fysiologische denkbeelden in combinatie zien met andersoortige beschouwingen. Naast magisch-religieuze ideeën werden vanaf de Renaissance, en zeker vanaf de 18e eeuw, natuurwetenschappelijke argumenten gebruikt bij de interpretatie van verschijnselen. Eén van de natuurwetenschappelijke vindingen die een zeer grote invloed hebben gehad op het medisch denken is de elektriciteit. Het effect van de statische elektriciteit op zowel dode als levende materie was in de 18e eeuw een wonderbaarlijk verschijnsel. De talloze vragen van de achttiende-eeuwse waarnemers en onderzoekers zijn in vele verhandelingen te boek gesteld. In deze bijdrage wordt nader ingegaan op het in de bibliotheek van de Vereniging Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde aanwezige boek van de Amsterdamse apotheker…
Uit de bibliotheek van het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde: Geneeskundige Electriciteit: therapeutische toepassing van een achttiende-eeuwse vinding
![Perspectief](/uploads/styles/4x3_sm/public/2021-09/perspectief%201_bijgesneden.jpg?itok=5GEpOvTg)
Citeer dit artikel als
Ned Tijdschr Geneeskd. 1995;139:2268-75
Reacties