Het Stimuleringsprogramma Gezondheidsonderzoek (SGO) is onlangs in dit tijdschrift beschreven.1 Kort samengevat is.de doelstelling van het SGO het gericht stimuleren van patiëntgebonden onderzoek op het gebied van chronische aandoeningen, aandoeningen waarvan de Raad van Advies voor het Wetenschapsbeleid (RAWB) in 1983 constateerde dat onderzoek ernaar was achtergebleven, gelet op hun medische en maatschappelijke ziektelast.2
Een van de ziektegebieden waarop stimulering van patiëntgebonden onderzoek wenselijk werd geacht, was het gebied van de chronische luchtwegaandoeningen (CARA). Er werd gekozen voor stimulering op 2 fronten:
– het opzetten van een klinisch multicentrisch onderzoek, en
– het opzetten van een onderzoeks- en onderwijsprogramma op het gebied van CARA in de huisartsgeneeskunde.
Het eerste onderdeel werd medio 1992 afgesloten met een evaluatie door een onafhankelijke evaluatiecommissie. In dit artikel worden de hoofdlijnen van het programma en de conclusies uit het evaluatierapport beschreven.3
Het multicentrisch cara-onderzoek
Het besluit de SGO-stimulering grotendeels te bepalen…
Reacties