De vrij verkrijgbare zwangerschapstest is na de koortsthermometer waarschijnlijk het meest gebruikte middel bij de diagnostiek door de patiënt zelf. De omzet van zwangerschapstests voor thuisgebruik bedroeg in 1988 in Nederland ruim 4 miljoen gulden (1,5 procent van de omzet van zelfzorggeneesmiddelen), ruwweg overeenkomend met 115.000 tests.1 De waardering voor dit middel bestaat niet alleen bij de gebruiksters. In een recente publikatie van de Gezondheidsraad werd als gunstige kant van deze test vermeld dat het gebruik ervan bijdraagt aan de ‘ontmedicalisering van de menselijke voortplanting en anticonceptie’.2 De waarschuwende en zelfs afkeurende woorden die de Gezondheidsraad vrijwel gelijktijdig over doe-het-zelf-tests liet horen, betroffen andere tests, bijvoorbeeld bestemd voor de patiëntendiagnostiek van kanker, maar niet de zwangerschapstest.3 De vraag rijst of deze acceptatie en waardering terecht zijn. Met name huisartsen, gynaecologen, verloskundigen en klinisch chemici weten immers dat het adequaat hanteren en interpreteren van zwangerschapstests niet. zonder problemen…
Doe-het-zelf-zwangerschapstests
![Opinie](/uploads/styles/4x3_sm/public/2021-09/Opinie%203_bijgesneden.jpg?itok=3N5XLj4P)
Citeer dit artikel als
Ned Tijdschr Geneeskd. 1989;133:2061-3
Aanvaard op
Ned Tijdschr Geneeskd. 1989;133:2061-3
Vakgebied
Reacties